◄◄مــــــــ♥ـــــحــــــــ♥ــــــبت هم قــــــــــدیـــمی شد►►

باز شب شد و من تنهایم               آهسته تو را شیدایم
باز شب شد و این تاریکی              مشت کوبید به رویاهایم
باز شب شد و من تا به سحر         خیره در ماه تو را می یابم
باز شب شد و من چون کولی         در تب آمدنت بی تابم

گفته بودی که شبی می آیی          امشبم منتظرت می مانم
پشت این پنجره و این ظلمت           باز شعرهای تو را می خوانم
نکند باز نیایی و دگر                       هرشب این قصه به تکرار کنم
نکند این دل بیمارم را                     پشت این پنجره تیمار کنم
باز شب شد و من بار دگر               می روم پنجره را بگشایم
باز شب شد و این تاریکی               مشت کوبید به رویاهایم

گریه کردم گریه هم این بار آرامم نکرد
هرچه کردم ـ هر چه ـ آه انگار آرامم نکرد

روستا از چشمِ من افتاد، دیگر مثلِ قبل
گرمی آغوش شالیزار آرامم نکرد

بی‌تو خشکیدند پاهایم کسی راهم نبرد
دردِ دل با سایه‌ی دیوار آرامم نکرد

خواستم دیگر فراموشت کنم اما نشد
خواستم اما نشد، این کار آرامم نکرد

سوختم آن‌گونه در تب، آه از مادر بپرس
دستمالِ تب‌بُر نم‌دار آرامم نکرد
ذوق شعرم را کجا بردی؟ که بعد از رفتنت
عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد

ان لحظه که از نیاز انسان /دارد نه کم از هوای دیوان

یک دانه ی گندم طلایی/از تشت طلا گرانبها تر

در حادثه های ناگهانی/سالم ز مریض مبتلا تر

اسوده مباش که بی نیازی/یک ان دگر پر از نی

 انجاکه تو فرعون زمانی/ در تیر راس باد خزانی


من که نباشم دنیا یک "من"کم دارد تو که نباشی من یک "دنیا" کم دارم


خودت را در آغوش بگیر و بخــــــــواب ! هیچ کس آشفتگی ات را شانـــــه نخواهد زد ! این جمع پر از تنــــهاییست

چقدر خوش باوریم ......!!!!!!!

شبي در روياهايم  احساس کردم با خدا گفتگو ميکنم.از خدا پرسيدم*چه چيز بشر شمارا سخت متعجب ميکند؟و خدا در پاسخ داد*کودکي شان
اين که از کودکي خود خسته ميشوند براي بزرگ شدن عجله دارندو دوباره پس از مدتي ارزو ميکنن کودک باشند
اين که انسان سلامتي خود را فدا ميکند پول بدست بياورد وبعد تمام پولهايش را خرج ميکند تا سلامتي بدست اورد
اينکه مردم به قدري نگران اينده اند که حال خود را فراموش کردند در حالي که نه حال دارند و نه اينده
اينکه طوريزندگي ميکنندکه گويي هرگز نخواهند مرد و وقتي زمان مرگشان فرا ميرسد چنان ضجه ميزنندکه گويي اصلا زندگي نکرده اند
برايه مدتي ســـــــــکوت کردم.....
پرسيدم بندگانت در اين دنيا چه چيزي را بايد بياموزند؟
و خداوند پاسخ داد*
بياموزند که دل شکستن کسي چند لحظه بيشتر طول نميکشدولي براي التيام دل شکته سالها وقت لازم هستش
بياموزند که هرگز نميتوانند کسي را وادار کنند که عاشق شود
بياموزند که هرگز خود را با کسي مقايسه نکنند زيرا هرکس را به تنهايي و به مقدار شايستگيش در نزد ما مورد قضاوت و داوري قرار خواهد گرفت
بياموزند توانگر کسي نيست که بيشترين را دارد بلکه کسي  است که با کمترين قانع است
بياموزند که دوعاشق ميتوانند باهم به يه نقطه بنگرند و انرا متفاوت ببينند
من در حالي که اشک از ديدگانم جاري بود از خالقم پرسيدم اي خداي مهربان
ايا چيزي هست که دوست داري بندگانت بدانند؟
و خداوند فـــــــــرمود آري
ميخواهم همه بندگانم بدانند که من هميشه در قلبشان هستم همــــــــــــــــــــــــــيشه

  تقدیر من رفتن بود…تا نا کجای جاده ها…تا بی نهایت نرسیدن

  خدایا آخرش نفهمیدم اینجایی که هستم .

  تقدیر من است ، یا تقصیرمن....؟